This week, in a column in De Standaard, we were addressed as a believing community — and rightly so. How is it that we are shocked by broken statues, yet we do not wholeheartedly oppose the deportation of those who are created in the image and likeness of God? On 26 March, the European Parliament approved a reform of the Return Regulation. How can we understand that most European parties inspired by Christianity supported the vote on the “return” directive? What has become of the Church’s social teaching, the spirit of Rerum Novarum?

Last September, we met Célestine for the first time, when she came to sing at House of Compassion with the choir of the Committee of Undocumented Women. On Saturday 22 November, during a raid in Matonge, she was taken to a detention centre, even though she was not in irregular stay, as she was engaged in an ongoing administrative procedure. On 5 March, we learned of her release: to our great joy, she was once again free to move.

This Monday 6 April at 8 p.m., which for us Catholics is Easter Monday, we have been invited to celebrate her liberation together. It will be a shared joy — and in a way also a Paschal message of hope, in the deep sense of the Resurrection: a liberation from the powers of death, from everything that crushes the human being and prevents them from living. This is what it means to rise again. And this is what we will celebrate.

In Amsterdam, the Catholic Workers raise a flag on their façade whenever someone in their community is regularised, to say: “Something important for society has just happened here.” Well, we will do the same this Monday 6 April, at the end of the conference After Parliament, act in the Council: a new cycle of citizen advocacy, which we are co‑organising with MRAX and the Maison du Peuple de l’Europe.

The conference begins at 6:30 p.m. and will be followed at 8 p.m. by a convivial gathering to celebrate Célestine’s release. More information

You are all welcome.

Every night, children sleep on the streets of Brussels. Minister Van Bossuyt claims: “They choose to live on the streets.” But this is not a choice — it’s the result of political decisions that render children homeless.

BelRefugees, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, the Humanitarian Hub, and a broad network of organizations are sounding the alarm: every day on the street is one too many. Yet the federal government continues to withhold a solution. Meanwhile, families desperately search for temporary shelter, while the federal system keeps producing homelessness. Politicians remain silent. People who previously received shelter are being put back on the streets; others are being refused, even though enough places are available.

That’s why House of Compassion is temporarily opening its doors in the Beguinage Church — a place that has long stood for the rights of undocumented people. Three families with young children will be housed there, while waiting for placement with host families. This is not a sustainable solution, but it’s better than the street. It offers a bit of safety and breathing space.

Geneviève Frère, coordinator of House of Compassion, says: “When the Beguinage Church opens its doors, it means we are in a crisis. This place is highly symbolic.”

This is not merely a humanitarian gesture, nor a new occupation of the Beguinage. It is a political and civic action in the name of justice. We cannot shelter all families, but we refuse to remain passive any longer.

Father Daniel Alliet declares: “Just as we fought years ago for ‘You don’t lock up a child ! ’ we must now fight for ‘You don’t put a child on the street ! ’ And we’re willing to open our church for that!”

The families we are temporarily sheltering are recognized refugees in Greece. There, they were abandoned by the authorities, in conditions of organized exclusion. 89% of recognized refugees in Greece live below the poverty line. Families are banished to precarious camps, often without running water, electricity, or privacy. Children have no access to education or healthcare. Waiting for the necessary papers to be allowed to work takes endlessly long. This is not a life, but a dead end.

That’s why they came to Belgium, seeking dignified shelter. But here too, Fedasil refuses them accommodation, claiming they already have protection in Greece. That so-called protection exists only on paper. In reality, families are forced to choose between sleeping on the streets of Athens or sleeping on the streets of Brussels. That is not a choice. That is institutional violence.

By refusing to shelter them, Belgium contributes to the same logic of exclusion. These are political choices — in Greece and in Belgium — that make children homeless.

16/06-21/06
5 dagen Hongeren voor rechtvaardigheid in Palestina

Bij de ingang van de kerk trekt een rood lint met de tekst “Stop de genocide” de aandacht. De sociale media-accounts van de Begijnhofkerk geven aan dat dit lint de volgende boodschap wil overbrengen: “Trek uw rode lijn, in woorden en daden, met de politieke verantwoordelijken tegen het geweld in Gaza.”

“Als er nergens ter wereld vrede is, kan er nergens vrede zijn, ook niet in de christelijke wereld.” House of Compassion heeft daarom besloten een solidariteitsvastenactie in Europa over te nemen: “Er moesten bepaalde dingen gedaan worden om de genocide in Gaza te stoppen.”

“Wat er in Gaza gebeurt, is werkelijk onmenselijk. Dit duurt al jaren. Het internationaal recht is daar geschonden. Ziekenhuizen zijn volledig gebombardeerd. Palestina is het land waar honger het meest toeslaat. Elke Palestijn loopt het risico om van honger te sterven,” verklaart pater Daniel Alliet. Hij zegt onder de indruk te zijn van de Franse arts Pascal André, die een hongerstaking begon nadat hij als vrijwilliger in Gaza had gewerkt en naar Brussel kwam om een oproep te lanceren. “We hebben besloten om vijf dagen te vasten in onze kerk, als een strijd voor gerechtigheid en mededogen. We bereiden ons nu voor.”

Alliet herinnerde eraan dat universitaire studenten al actieve acties hadden ondernomen in verschillende Belgische steden, waaronder Brussel, Leuven en Gent, en zei: “Stop de genocide. Stop de kolonisatie op de Westelijke Jordaanoever, want soortgelijke gebeurtenissen vinden daar plaats. Israëlische ministers zeggen dat nu openlijk. […] We willen een lange keten creëren die deze boodschappen zal overbrengen.”

Een van de organisatoren van de actie, de Palestijnse journalist Omar Kareem, die in Brussel woont en vorig jaar in hongerstaking ging, verklaarde dat Palestijnen alle vormen van geweld ondergaan.

Kareem legde uit dat ze sinds 7 oktober 2023 in Brussel en vele andere Europese steden demonstraties en marsen met duizenden mensen hebben georganiseerd om de stem van Gaza te laten horen, en riepen op tot “Stop de dubbele standaarden!”

“We zijn allemaal mensen. We hebben gelijkheid nodig voor iedereen. Palestijnen zouden bevrijding, vrijheid en rechten moeten krijgen zoals ieder ander mens ter wereld,” verklaarde Kareem.

Vandaag roepen wij de Begijnhofkerk op om gerechtigheid voor Palestina te eisen. Wij roepen iedereen op om onze actie vanaf vandaag te steunen. Wij roepen iedereen op om van 16 tot 21 juni te vasten voor gerechtigheid in Palestina.

“Iedereen die zich wil aansluiten bij dit solidariteitsvasten, kan zich aanmelden.”

Geneviève Frère, coördinator van House of Compassion, gevestigd in de Begijnhofkerk, verklaarde: “House of Compassion is een themakerk gewijd aan gerechtigheid en mededogen. We beginnen op 16 juni om 10 uur met een vijfdaags vasten. We wilden een krachtig signaal afgeven tegen het lijden van het Palestijnse volk en vasten als teken van solidariteit.”

Frère deed de volgende uitnodiging:

“Iedereen die zich wil aansluiten bij dit solidariteitsvasten, kan zich aanmelden. Men kan contact met ons opnemen en tekenen om onze actie te steunen. We sluiten ons aan bij een apolitieke, geweldloze en seculiere beweging, bestaande uit mensen die simpelweg solidair zijn en geraakt worden door de huidige situatie in Palestina. We vragen enkel om de toepassing van het internationaal en humanitair recht, om de stopzetting van de diplomatieke, militaire en economische samenwerking van België met de Israëlische regering en het Israëlische leger, om respect voor het internationaal recht en om de arrestatiebevelen uitgevaardigd door het Internationaal Strafhof (ICC).”

Artikel opgesteld op basis van fragmenten uit de reportage van Selen Valente Rasquinko, journalist voor de Turkse nieuwszender AA. De foto’s zijn van Dursun Aydemir van de Turkse nieuwszender AA.

5 dagen Hongeren voor rechtvaardigheid in Palestina
Start in Brussel

Persconferentie op 12 juni om 13:00 op het Luxemburgplein in Brussel (PLUX), in aanwezigheid van medewerkers van de Europese Commissie en europarlementsleden die er elke dinsdag actie voeren.

In House of Compassion, in de Begijnhofkerk in Brussel, starten actievoerders op 16 juni. Zij zullen zich gedurende 5 dagen onthouden van voedsel, in solidariteit met de Palestijnse bevolking. De actie kadert binnen een bredere beweging van hongeracties in Europa. 

“Met onze actie willen we de kreet van de Palestijnse bevolking mee helpen weergalmen in Brussel”. “Het dodental is ondertussen opgelopen tot boven de 50.000. Genocide-experten, VN-rapporteurs, mensenrechtenorganisaties en zelfs het Internationaal Gerechtshof zijn het erover eens dat de Israëlische acties genocidair zijn van aard. Toch blijven wij als land samenwerken met Israël. Die inactie, die lafheid en die zwijgende medeplichtigheid moeten stoppen.”

Over de Europese beweging

De actie schrijft zich in in een groeiende beweging in Europa van hongeren voor rechtvaardigheid in Palestina, bekend onder de naam “Hunger strike for Justice in Palestine/ Faim de justice en Palestine.” Het gaat om een geweldloze, apolitieke, seculiere burgerbeweging. Sinds januari 2024 gingen al meer dan 500 mensen in Europa over tot een hongerstaking, onder hen burgers, maar ook gezondheidswerkers die getuige waren van de gruwel in Gaza. Momenteel telt de beweging 154 hogerstakers in Frankrijk, Zwitserland, Nederland, Duitsland, Spanje, VK en Libanon.

De beweging roept politieke leiders op om:

• Het internationaal recht te respecteren en alle nodige stappen te zetten om genocide te voorkomen en de apartheid en kolonisering van de Westelijke Jordaanoever te stoppen, in lijn met de genocideconventie uit 1948, het vonnis van het internationaal gerechtshof van 20 maart 2024 en het advies van het internationaal gerechtshof van 19 juli 2024.
• Een einde te stellen aan de diplomatieke, economische en militaire samenwerking met de Israëlische regering en het Israëlisch leger.
• Het aanhoudingsbevel dat werd uitgevaardigd door het Internationaal Strafhof te respecteren.
• Steun te bieden aan alle Palestijnse vluchtelingen en asielzoekers in Europa

Schakel in een ketting

Momenteel loopt in Brussel reeds een solidariteitsactie aan de Europese instellingen. Ambtenaren van de Europese Commissie en een 100-tal europarlementariërs slaan dagelijks de lunch over. Bijkomend voeren zij elke dinsdagmiddag actie aan de voet van het Berlaymontgebouw. Dit initiatief loopt door, maar House of Compassion neemt alvast één fakkel van hen over. Wij beantwoorden hiermee aan een oproep van het initiatief “Hunger for justice in Palestine” en hopen dat ook andere groepen in de nabije toekomst de fakkel zullen aansluiten.

“Vasten is een vorm van geweldloos verzet. Het herinnert onder meer aan Mahatma Gandhi die met zijn acties wat onmogelijke geacht werd mogelijk maakte”. “Met 5 dagen vasten wordt een sterk signaal gegeven, maar wordt doorgaans geen schade toegebracht aan het lichaam. Wel wordt  de actievorm afgeraden voor personen met diabetes en is het aangewezen een dokter te consulteren vóór je ermee van start gaat.”

Drie mogelijke vormen

1. Vijf dagen
   Enkel suiker water – koffie – thee
   Slapen in de kerk
2. Zelfde engagement
   Zonder aanwezigheid in de kerk
3. Gedeeltelijke meedoen

Wie wil meedoen schrijft in voor 1,2 of 3 en krijgt verder informatie