5 radeloos wachtende gezinsleden in België starten een hongerstaking.

Op woensdag, 23 september om 16:30 u. organiseren ze, samen met vele lotgenoten, een ontmoeting met de pers, in de Brusselse House of Compassion/Begijnhofkerk, Begijnhofplein:

‘Na maanden van slopende onzekerheid, doodsangst, slapeloze nachten, wekelijkse protestacties, het schrijven van een open brief en talloze verzoeken om menselijkheid, werden we amper gehoord en was er nauwelijks aandacht voor het vreselijke lijden van onze gezinnen, van onze kinderen, die in Gaza al veel te lang de genocide trachten te overleven. We vragen niet om een gunst of privilege, maar om de toepassing van mensen- en kinderrechten. Dit is ook een oproep tot empathie en solidariteit: uw steun, uw stem kan helpen om levens te redden en verscheurde gezinnen te herenigen. Red onze gezinnen! Stop het doodzwijgen van onze kinderen!’

Honderden Belgisch-Palestijnse medeburgers, met verblijfskaart of Belgische nationaliteit, raakten door de genocide gescheiden van hun gezin in Gaza.

Vanuit België startten ze een procedure tot gezinshereniging op. Anneleen Van Bossuyt, minister van Asiel en Migratie leverde Belgische visa af voor hun gezinsleden, na een zeer grondige toets door de Dienst Vreemdelingenzaken.

Maar in tegenstelling tot andere Europese landen (Italië, Nederland, Spanje, Frankrijk..) weigert ons land deze mensen uit Gaza te evacueren. Op enkele evacuaties van ernstig gewonde kinderen na, dateert de laatste evacuatie van visumhouders al van december 2025. Op 11 september legde Maxime Prévot, minister van Buitenlandse Zaken, het dossier voor aan de kern van de regering. MR reageerde koel; N-VA sprak een veto uit en wou het dossier zelfs koppelen aan deportatie van mensen naar Afghanistan of naar terugkeerhubs.

Dit is niet alleen een nooit geziene blokkering van legale migratie, maar de facto ook een schending van het fundamentele mensenrecht op een gezinsleven en op leven tout court. Honderden gezinnen, vooral kinderen, worden gedwongen om zinloos, nodeloos lang onder vreselijke omstandigheden te leven. Velen raakten in die wachttijd ziek of gewond. Sommigen werden vermoord.

België kan mensenlevens redden, maar de politieke wil ontbreekt. Deze regering bereikte zo een moreel en humaan dieptepunt: ze is medeplichtig aan genocide.

Klimaatmars, iedereen doet mee!

De Klimaatmars 2026 vindt plaats in Brussel op 11 oktober 2026. Alle christenen komen eerst om 12.45 uur samen voor een oecumenisch gebedsmoment in House of Compassion, Begijnhofplein (1000 Brussel), voordat zij aansluiten bij de grote optocht die door het stadscentrum trekt.

Een beleid dat zijn ware gezicht toont: gezinnen en kinderen die op straat worden achtergelaten. Een beleid dat ontmenselijkt. Het recht op opvang is een fundamenteel recht. Er is geen opvangcrisis, maar een solidariteitscrisis. Daarom willen we een menselijke ketting vormen: om ons te verzetten tegen de ontmenselijking van mensen die opvang vragen.

Sluit je bij ons aan. Laten we samen staan. Laten we het verschil maken.

Evenement georganiseerd door Vluchtelingenwerk Vlaanderen, House of Compassion, Vriendschap Zonder Grenzen, Umbrella Refugee Committee en het Burgerplatform Bel Refugee.

Waar Boulevard du Neuvième de Ligne, 1000 Brussel, België

Wanneer Op 20 juni, ter gelegenheid van Wereldvluchtelingendag, markeren we deze dag in Brussel met een gezamenlijke actie voor het Klein Kasteeltje. We vormen een menselijke ketting — een krachtig en zichtbaar gebaar om te bevestigen dat iedereen waardigheid verdient, iedereen een plaats verdient.

Programma 11u00 — Aankomst 11u15 — Welkomstwoord en getuigenissen 11u40 — Menselijke ketting 12u00 — Slotwoord

Toegankelijk voor iedereen

In een tijd waarin fundamentele rechten onder druk staan, roept deze actie op om de menselijkheid opnieuw centraal te plaatsen in het migratiebeleid.

De actie omvat toespraken, persoonlijke verhalen en een symbolische installatie die de urgentie van verandering en solidariteit benadrukt.

Waarom het Klein Kasteeltje Het Klein Kasteeltje heeft een symbolische waarde: het was 40 jaar geleden, in 1986, het eerste opvangcentrum dat werd geopend. Deze plek is ook symbolisch voor Fedasil zelf: een symbool van verzet tegen een onwaardig opvangbeleid, gekenmerkt door de afbouw van opvangstructuren. Maar het is ook een symbool van het verzet van de Fedasil‑medewerkers tegen het illegale beleid van Anneleen Van Bossuyt.

Politieke context

De actie van 20 juni heeft enerzijds een humanitaire en menselijke dimensie, met de menselijke ketting, maar we willen ook de aandacht vestigen op het Belgische opvangbeleid. Er spelen verschillende elementen mee. Enerzijds is België al talloze keren veroordeeld — 15.000 keer door een arbeidsrechtbank, en in april 2026 door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens — omdat het geen opvang bood aan mensen die asiel aanvragen. Anderzijds sprak het Grondwettelijk Hof zich in februari 2026 uit tegen verschillende maatregelen die door Anneleen Van Bossuyt werden voorgesteld, maar de minister negeerde deze beslissing eenvoudigweg.

We willen deze feiten aangrijpen om het opvangbeleid opnieuw centraal te plaatsen en duidelijk te maken dat dit beleid zowel onmenselijk als illegaal is.

De menselijke ketting staat in contrast met dit kille beleid: ze symboliseert solidariteit en de rijkdom die migratie voor de samenleving betekent. Dit sluit ook aan bij de activiteiten die in de namiddag gepland zijn.

Foto © Vriendschap Zonder Grenzen